London Style Report

London Style Report

We vetrekken vroeg vanuit de oude industrie stad Birmingham per trein naar London. De reis van zo’n twee uur door het hart van Engeland is mooi om te maken in de herfst. De bomen geel-oranje-rood en de dorpjes met engelse pubs en boerderijen zoeven langs mijn raam voorbij. Als we aankomen in Londen is het grauw en regenachtig. Very London-like.

 

Als eerste op het programma staat een bezoekje aan de Borough Market.

Een van London’s meest bekende markten, niet in de minste plaats omdat Jamie Oliver hier in zijn laatste serie “Great British Recipe’s” marktkooplui opzoekt die eerste exotische groenten en fruit van London verkochten. De o.a. Indiase immigranten hebben het Britse menu voorgoed veranderd. De spices, chutneys en pickles worden als ware delicatessen verkocht in potjes met prachtige indiase prints op de etiketten aan het overwegend blanke middenklasse publiek. Het is The Place to Be op zaterdagmiddag en de rijen bij de omringende koffie tentjes, en bakkers staan tot aan de hoek van de straat.

 

Alles is om je vingers bij af te likken en het aanbod komt vanuit de hele wereld. De locatie, onder de arcades van ….station met ronde bogen en de stallen in de doorgangen, bakstenen met mooi metselwerk voelen oud aan. De naamborden van de eerste marktkooplui, met de hand geverfd in mooie lettertypes, prijken als medailles uit het verleden boven elke boog. De hele markt is om je vingers bij af te likken en is tegenwoordig echt een streetfood market. Overal zie je mensen eten, in de rij staan voor eten of overleggen wat te gaan eten!

 

Zondagochtend schijnt de zon we klimmen s’ochtends vroeg boven in een dubbeldekker naar East London. De bus vind ik altijd veel leuker dan de underground omdat je zo de stad echt ziet!

 

Old Spitalfields Market is een beetje vergelijkbaar met onze Sunday Market op het terrein van de Westergasfabriek. Je vind hier veel vintage stalletjes die kleding verkopen, Aziatische import kleding en wat antiek en design winkels. De buurt eromheen lijkt recentelijk gerenoveerd te zijn en de gevels zien er heel mooi uit. Het houtwerk is in originele ( ?) klei en aarde tinten geschilderd.

 

Brick Lane, ook wel “Curry Street” genoemd ruikt naar eten en zijkanten van huizen zijn bewerkt door street artists. De Samosa’s, Bahi’s en Indiase boterkoekjes in neon kleuren liggen in hoge stapels in de etalage. In een winkel waar ze paan en telefoonkaarten verkopen koop ik een klassieke Bollywood film. Hoe verder je Banglatown ( de buurt heet zo vanwege de Bangladeshi bewoners) inloopt hoe drukker het wordt. Stallen met vintage kleding, meubels en weer overal etende mensen, we volgen de geur van gebakken knoflook een oud pakhuis in. De hal is afgeladen met grote pannen met dampende curry’s en mensen die eromheen drommen. Via de achteruitgang kom je op een grote binnenplaatse die Berlijns aandoet door meer straatkunst, onder andere van Obey, waar je je eten op kunt eten. De sfeer is een beetje “occupy” links, kraker-achtig. Er zijn boutiques van jonge modeontwerpers en een geweldige boeken/muziekhandel “rough trade” met een jaren 30 fotohokje waar originele jaren zwart/wit prints uitkomen. Onder een oude treinbrug zijn tussen de bogen zee containers geplaatst waar gevestigde merken kleine pop up shops hebben. Zo mixen de gevestigde retail namen zich met jong talent. Retail design in Europa is in Engeland echt op z’n best!

 

Links:

 

Borough Market: www.boroughmarket.org.uk voor proeverijen agenda en recepten.

Obey: www.obeygiant.com/archives

Rough Trade: www.roughtrade.com

One Sugal Hill: www.onesugarhill.blogspot.com